Op vrijdagochtend 18 oktober verwelkomden rector magnificus Hester Bijl en professor Remco Breuker de voorzitter van de Korea Foundation, Gheewan Kim.

Zij voerden een constructief gesprek over de steun van de Korea Foundation aan Korean Studies. De focus van de Korea Foundation is breed. Kim gaf aan dat de stichting ook onderzoek in technische vakgebieden, publiek-private samenwerkingen en de kunsten ondersteunt. Kim merkte op dat Leiden het grootste en belangrijkste knooppunt voor Korean Studies in Europa is. Breuker reageerde daarop met de opmerking dat de situatie voor de geesteswetenschappen er niet erg gunstig uitziet, ondanks de maatschappelijke relevantie die de geesteswetenschappen bieden.

Forum

Na de bijeenkomst openden Bijl en Kim het forum over Korean Studies dat die dag plaatsvond. Tijdens het forum bespraken Europese en Koreaanse experts de versterking van Korean Studies in Europa en de vorming van een consortium van universiteitsbibliotheken met Korean Studies. Het forum werd georganiseerd met steun van de Korea Foundation, Leiden Korea Studies en de Universiteitsbibliotheek.

Conferentie in teken van geopolitiek

Op de Korea-conferentie – die in het teken staat van de laatste ontwikkelingen van Koreastudies – is er dit jaar bijzonder veel aandacht voor de geopolitiek van het Koreaanse schiereiland. Gezien de groeiende geopolitieke spanningen en de dreigende verkiezingsoverwinning van Trump is die aandacht méér dan begrijpelijk. Immers, Noord- en Zuid zijn niet alleen elkaars aartsrivalen, maar markeren ook de wereldwijde breuklijn tussen democratie en autocratie.

Tegen deze achtergrond schetste Michel Don Michaloliákos op verzoek van Hoogleraar Koreastudies Remco Breuker een outsiders perspectief op de geopolitiek van Korea. Geen gemakkelijke klus legt het volgende citaat uit zijn toespraak samen:

‘’Als complexiteitswetenschap nog niet zou bestaan, zou deze zijn uitgevonden voor Zuid-Korea. In al zijn (geo)politieke complexiteit dreigt Zuid-Korea uit angst voor de ‘alignment trap’ te struikelen in de ‘transactional trap’. Het verregaande transactionalisme in het buitenlands beleid belet Zuid-Korea diepgaande relaties aan te knopen en zich te verankeren in een multilaterale veiligheidsarchitectuur.

Zijn bovenbuur is de aartsvijand, maar ook het broedervolk. Een scheiding die – voor mij als buitenstaander – door de Koreaanse ziel en identiteit heen lijkt te snijden, en Zuid-Korea lijkt op te zadelen met een latente identiteitscrisis.

De VS is weliswaar de belangrijkste beschermheer, maar die beschouwt China als de grootste bedreiging en rivaal. Zuid-Korea heeft China op zijn beurt nodig om ‘mad man’ Noord-Korea onder controle te houden. Bovendien is China Zuid-Korea’s grootste handelspartner. Dit is lastig laveren nu de spanningen tussen de VS en China een hoogtepunt bereiken.

Bovendien oogt Zuid-Korea een geopolitieke gevangene van de geschiedenis. Geopolitiek zijn Japan en Zuid-Korea tot elkaar veroordeeld: als democratische overzeese buren schuilend onder de Amerikaanse veiligheidsparaplu zien zij de diepdonkere wolken van agressieve en autocratische staten naderen. Weinig geschiktere partners dan elkaar.

Althans, dat zou je denken.  

Spijtig genoeg behoeden Koreaanse trauma’s van de Japanse imperiale tijd toenadering tussen beide landen. Zodoende dreigt Zuid-Korea soms een drenkeling te worden die zich door de eb van het verleden de diepe zee in laat sleuren, met nota bene de kust in zicht.’’

Benieuwd naar hoe wij met uw organisatie kunnen meedenken? Klik hier voor meer informatie